Nowa inscenizacja LULU Albana Berga, której premiera miała miejsce 5 listopada br. w nowojorskiej The Metropolitan Opera, już zebrała wyśmienite recenzje. W sobotę 21 listopada zobaczymy ją na żywo na ekranach kin, za pośrednictwem przekazu satelitarnego. W partii tytułowej niemiecka sopranistka MARLIS PETERSEN. Rolę zakochanej w niej hrabiny wykona po raz pierwszy w swej karierze SUSAN GRAHAM.

Multidyscyplinarny artysta WILLIAM KENTRIDGE stworzył fascynującą inscenizację, posługując się grafiką, rzeźbą, multimediami, światłem i działaniami performatywnymi. Dyryguje dyrektor muzyczny Welsh National Opera LOTHAR KOENIGS.

 

TRANSMISJA HD LIVE „LULU”: SOBOTA, 21.11.2015, 18:30 (CET)

 

ZOBACZ ZWIASTUN nr 1 SPEKTAKLU TUTAJ

ZOBACZ ZWIASTUN nr 2 SPEKTAKLU TUTAJ

MARLIS PETERSEN O ROLI LULU TUTAJ

William Kentridge O SWOIM SPEKTAKLU TUTAJ

DYSKUSJA O SPEKTAKLU W NOWOJORSKIM MoMA TUTAJ

FRAGMENT PRÓBY DO SPEKTAKLU TUTAJ

 

THE MET: LIVE IN HD

Lulu” Albana Berga | Prowadzenie podczas transmisji: Deborah Voigt

 

Wyjątkowe, mocno skandalizujące dzieło Albana Berga. „Lulu”, podobnie jak „Turandot” Pucciniego, należy do oper dokończonych po śmierci kompozytora przez kogoś innego – w tym przypadku przez Friedricha Cerhę, i to dopiero 44 lata po śmierci Berga. Skomplikowana historia Lulu – „modliszki idealnej” – sprowadza się do korowodu mężczyzn, z których żaden nie potrafi się oprzeć zmysłowej kobiecie o podejrzanej przeszłości. Przez swoje szaleństwa Lulu popada w kłopoty, które ze szczytu powodzenia strącają ją na samo dno, aż do finałowego spotkania z Kubą Rozpruwaczem. W postać rozpustnej Lulu wcieli się Marlis Petersen, znana widzom z występu w roli Zuzanny w „Weselu Figara”. Za pulpitem dyrygenckim staje dyrektor muzyczny Walijskiej Opery Narodowej (Welsh National Opera) Lothar Koenigs, reżyseruje artysta multidyscyplinarny William Kentridge, którego inscenizację „Nosa” Szostakowicza podziwialiśmy także w transmisji „The Met: Live in HD”.

 

Przedstawienie trwa około 4 godzin i 10 minut (w tym 2 przerwy). | Przedstawienie z polskimi napisami.

GWIAZDY „LULU”:

 

 

ZDJĘCIA I KLIPY WIDEO:

Do pobrania [hasło: metphotos]:

http://metpics.metpics.org/Live-in-HD/201516-Live-in-HD-Transmission/201516-Lulu-/

 

 _____________________________________________________________________________________________________

 

Głosy amerykańskiej prasy:

 

„Mistrzowska »Lulu« na scenie Met (...) mocne, pomysłowo skonstruowane, ponuro piękne, szczególnie pod względem wizualnymi, widowisko. Wspaniałej obsadzie The Metropolitan Opera przewodzi charyzmatyczna niemiecka sopranistka Marlis Petersen jako Lulu. Przez dwie ostatnie dekady Petersen była najbardziej poszukiwaną wykonawczynią partii Lulu na świecie, a teraz po zakończeniu tej serii przedstawień wybiera się na muzyczną emeryturę od tej roli, zatem absolutnie koniecznie trzeba ją teraz usłyszeć. Kentridge i jego zespół przeistoczył wspaniałych śpiewaków w znakomitych aktorów, którzy świetnie odnaleźli się w koncepcji spektaklu. Paul Groves jako Malarz za pomocą intensywnego śpiewu przekazuje głód seksualny odczuwany w stosunku do Lulu. Bas-baryton Johan Reuter wnosi do postaci doktora Schöna szlachetny głos i wyniosłą prawość, w scenie, kiedy dowiadujemy się, że to on uratował 12-letnią Lulu od pracy na ulicy, dał jej wykształcenie i uczynił swoją kochanką”. – New York Times

 

„Efekt jest pobudzający, przerażający, wyczerpujący, a zatem w pełni tożsamy z wydźwiękiem mistrzowskiej opery Albana Berga, która została zaprezentowana w nowej inscenizacji Kentridge’a w The Metropolitan Opera. To, co wydarzyło się na scenie Met w czwartek, jest niezwykle rzadkie w teatrach operowych świata: poważne, wielopoziomowe dzieło sztuki. »Lulu« to opowieść o pięknej i amoralnej kobiecie, roztaczającej nieodparty urok (który zniewala zarówno mężczyzn, jak i kobiety), prowokującej namiętności i zgony, aż sama w końcu pada ofiarą morderstwa. Petersen otacza bardzo dobra, wyrównana obsada artystów (…). Na wyjątkową uwagę zasługuje Susan Graham śpiewająca chyba piękniej niż kiedykolwiek. Jej hrabina Geschwitz, lesbijka zakochana w Lulu, wyróżnia się ‘wypolerowanym’, ciepłym dźwiękiem. Od pierwszych nut Petersen była niezwykła – prawdziwa śpiewająca aktorka, która pokonuje najwyższe dźwięki niemal bez wysiłku”. – The Washington Post

   

Transmisje HD LIVE z The Metropolitan Opera w sezonie 2015–16
Najlepsi śpiewacy świata na żywo z Nowego Jorku

 

Peter Gelb dyrektor generalny Met | James Levine dyrektor muzyczny Met | Fabio Luisi główny dyrygent Met

 

Opery wykonywane są w języku oryginału (oprócz „Zaczarowanego fletu”, który będzie śpiewany po angielsku). | Przedstawienia grane są z napisami w językach polskim i angielskim. | Dyrekcja The Metropolitan Opera uprzejmie informuje, że obsady, realizatorzy oraz czasy trwania przedstawień mogą ulec zmianie.

 

POLSKI ZWIASTUN SEZONU: https://www.youtube.com/watch?t=3&v=S2Gu8ZeF3PU

WIĘCEJ O SPEKTAKLACH: http://new.nazywowkinach.pl/met-in-hd

FACEBOOK: www.facebook.com/nazywowkinach

 

PROGRAM TRANSMISJI:

03.10.2015 Verdi Trubadur                          nowa obsada

17.10.2015 Verdi Otello                                  premiera sezonu

31.10.2015 Wagner Tannhäuser                              po raz pierwszy w HD

21.11.2015 Berg Lulu                                           premiera sezonu

12.12.2015 Mozart Zaczarowany flet               jubileuszowa retransmisja

16.01.2016 Bizet Poławiacze pereł      premiera sezonu

30.01.2016 Puccini Turandot                     nowa obsada

05.03.2016 Puccini Manon Lescaut        premiera sezonu

02.04.2016 Puccini Madame Butterfly             nowa obsada

16.04.2016 Donizetti Robert Devereux             premiera sezonu

30.04.2016 Strauss Elektra                          premiera sezonu

 

_____________________________________________________________________________________________________

 

Alban Berg (1885–1935)

Lulu

Opera w dwóch (trzech) aktach (1937, 1979)
Libretto: kompozytor na podstawie dramatów Francka Wedekinda „Duch Ziemi” i „Puszka Pandory”

 

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 5 listopada 2015
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
21 listopada 2015 | sobota | 18:30

Obsada:

Marlis Petersen jako Lulu

Susan Graham jako hrabina Geschwitz

Daniel Brenna jako Alwa, syn dra Schöna, kompozytor

Paul Groves jako Malarz/Murzyn

Johan Reuter jako doktor Schön/Kuba Rozpruwacz

Martin Winkler jako Treser/Akrobata

Franz Grundheber jako Schigolch

Elizabeth DeShong jako Garderobiana/Licealista

Alan Oke jako Książę/Służący/Markiz

Julian Close jako Dyrektor teatru/Bankier

Ashley Emerson jako Piętnastoletnia dziewczynka

Jane Shaulis jako Matka dziewczynki

Kathryn Day jako Dekoratorka

Tyler Duncan jako Dziennikarz

Paul Corona jako Służący

James Courtney jako Profesor medycyny/Profesor

James Courtney jako Komisarz policji

Joanna Dudley performer

Andrea Fabi performer

 

Chór i orkiestra The Metropolitan Opera

 Lothar Koenigs dyrygent


Realizatorzy:

William Kentridge reżyseria
Luc De Wit współpraca reżyserska
Catherine Meyburgh projekcje wideo
Sabine Theunissen scenografia
Greta Goiris kostiumy
Urs Schönebaum światło

 

Prowadzenie podczas transmisji:

Deborah Voigt

 

Realizacja transmisji:

Matthew Diamond

 

Treść opery

 

PROLOG

 Treser dzikich zwierząt zaprasza publiczność do odwiedzenia jego menażerii, w której najstraszliwszy jest „wąż” o imieniu Lulu.

 

 AKT PIERWSZY

 Lulu pozuje Malarzowi, który tworzy jej portret w obecności kochanka Lulu, bogatego doktora Schöna. Gdy zostają sami, Malarz próbuje uwieść Lulu, na co akurat wchodzi jej mąż, starszy Profesor medycyny. Sądząc, że przyłapał żonę na zdradzie, Profesor umiera na zawał. Lulu zdaje sobie sprawę, że została bogatą wdową.

 

Lulu i Malarz pobrali się. Lulu dowiaduje się, że dr Schön, który znalazł ją lata temu na ulicy, dał wykształcenie i uczynił swoją kochanką, ma teraz żonę z wyższych sfer. Schigolch, stary człowiek, który może być ojcem Lulu lub jej byłym kochankiem, przychodzi z wizytą. Schön chce się pozbyć Lulu ze swojego życia, aby poślubić swoją wybrankę. Kiedy opowiada o podejrzanej przeszłości Lulu Malarzowi, ten z rozpaczy podrzyna sobie gardło. Schön jest wstrząśnięty chłodną reakcją Lulu na samobójstwo Malarza. Dziewczyna jest przekonana, że teraz doktor będzie musiał się z nią ożenić.

 

Kilka tygodni później Lulu występuje w balecie skomponowanym przez syna Schöna, Alwę. W swej garderobie Lulu opowiada Alwie o swoim najnowszym wielbicielu – Księciu. Gdy ze sceny zauważa na widowni Schöna z narzeczoną, Lulu nie chce dalej tańczyć. Schön prosi ją, by nie przeszkadzała w jego małżeństwie, ale potem uświadamia sobie, że nie może pozwolić jej odejść z Księciem. Pod dyktando Lulu doktor pisze list do swojej narzeczonej, zrywając zaręczyny.

 przerwa

  

AKT DRUGI

 Mimo że poślubiła dra Schöna, Lulu nadal przyciąga wielbicieli, wśród nich lesbijkę – hrabinę Geschwitz. Hrabina, Schigolch, Akrobata i Licealista zbierają się w domu Schöna i wszyscy wyznają Lulu miłość. Również Alwa wyznaje swoje uczucia do niej. Zrozpaczony Schön, który widzi to wszystko, najpierw prosi Lulu, aby dbała o swoją reputację, a potem, aby go zastrzeliła. Lulu odpowiada, że wiedział przecież, z kim się żeni. Gdy Schön powala ją na ziemię, Lulu strzela mu w plecy i błaga Alwę, by nie wzywał policji.

 

Interludium przedstawia scenę aresztowania Lulu, uwięzienie i przewiezienie do szpitala z powodu choroby oraz plan ucieczki: hrabina chce się poświęcić i zająć miejsce Lulu w szpitalu.

 

Alwa wraz z hrabiną i Akrobatą czekają na powrót Lulu. Akrobata jest oburzony jej wynędzniałym wyglądem i grozi, że doniesie na spiskowców policji. Gdy pozostają sami, Alwa ponownie wyznaje miłość Lulu i zgadza się wyjechać z nią do Paryża.

 przerwa

 

 

AKT TRZECI

 Podczas przyjęcia urodzinowego Lulu w jej paryskiej rezydencji Alwa wraz z innymi mężczyznami próbuje szantażować ją ujawnieniem jej udziału w śmierci Schöna. Osaczona Lulu załamuje się. Przychodzi wieść, że akcje pewnej spółki, w którą wielu z obecnych zainwestowało, raptownie straciły na wartości. W ogólnym zamieszaniu Lulu udaje się uciec – tuż przed przyjazdem policji.

 

Na obskurnym poddaszu w Londynie, gdzie się skryli, Alwa i Schigolch czekają na powrót Lulu z jej pierwszego wieczora pracy jako prostytutki. Lulu wraca z klientem. Pojawia się hrabina – teraz już w zupełnej nędzy, z jedynym skarbem, jaki jej został: portretem Lulu. Wszyscy wspominają szczęśliwe czasy, kiedy ten obraz powstał. Lulu odchodzi i wraca z innym klientem. Starając się ją chronić, Alwa atakuje klienta i zostaje przez niego zabity. Lulu ponownie wychodzi na ulicę. Schigolch ukrywa ciało Alwy i znika. Hrabina rozważa popełnienie samobójstwa, gdy Lulu powraca z kolejnym klientem, który okaże się Kubą Rozpruwaczem. Klient żąda pieniędzy, a następnie zamyka się z Lulu w pokoju. Po chwili słychać wrzask. Lulu została zamordowana przez klienta. Hrabina stara się pomóc, ale Kuba Rozpruwacz zabija ją również. Umierająca hrabina czołga się w kierunku ciała ukochanej Lulu.

 

_____________________________________________________________________________________________________

 

Z komentarza Piotra Kamińskiego

 

Berg podjął decyzję napisania drugiej opery w roku 1927, dwa lata po „Wozzecku”, wahał się jednak miedzy dwiema współczesnymi sztukami, autorstwa pisarzy, którym dramaturgia niemiecka zawdzięczała swój niedawny renesans. Obie powstały pod wpływem Ibsena i Strindberga: „Pippa tańczy” Gerharta Hauptmanna oraz dyptyk Franka Wedekinda „Duch Ziemi” (odegrany w roku 1895 pod tytułem „Lulu”) i „Puszka Pandory” (1902). (…) Wybór „Lulu” zawdzięczamy przypadkowi: Hauptmann postawił Bergowi szalone żądania finansowe, podczas gdy Wedekind nie żył już od kilku lat, a wdowa po nim, Tilly, nie robiła trudności (w przeciwieństwie do Heleny Berg i do Schönberga, którzy za wszelką cenę próbowali odwieść Berga od tak skandalicznego tematu). Jeszcze zanim podpisał umowę z panią Wedekind, co nastąpiło w sierpniu 1929 roku, Berg sporządził pierwszą wersję libretta, pracowitą syntezę 7 aktów oryginału, po czym w roku 1928 podjął komponowanie. Podobnie jak przy „Wozzecku”, szło mu niesporo, szczególnie z powodu sytuacji politycznej, wyciąg fortepianowy był więc gotów dopiero na wiosnę 1934 roku. Skoro po dojściu Hitlera do władzy premiera w berlińskim teatrze pod dyrekcją Ericha Kleibera nie wchodziła w rachubę, Berg wysnuł z partytury 5 utworów symfonicznych (Suita „Lulu”), które Kleiber poprowadził 30 XI 1934, aby przygotować publiczność na przyjęcie całości dzieła. Instrumentację, opóźnioną przez pracę nad Koncertem skrzypcowym „Pamięci anioła” przerwała przedwczesna śmierć kompozytora. Berg ukończył jednak 2 pierwsze akty i 268 taktów trzeciego (jedną piątą całości).

 

Piotr Kamiński, „Tysiąc i jedna opera”, Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA, Kraków 2008.

_____________________________________________________________________________________________________

 

MARLIS PETERSEN sopran

Lulu

 

Niemiecka sopranistka do kariery śpiewaczki dotarła poprzez inne muzyczne pasje: grała na fortepianie i flecie poprzecznym, następnie ćwiczyła jazz-dance i stepowanie w New York City Dance School w Stuttgarcie. A jednak wybrała śpiew. Zaczynała na scenach niemieckich (Staatstheater Nürnberg, Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie), ale partią, która otworzyła jej drzwi do światowej kariery, była właśnie Lulu w operze Berga. Wystąpiła już w dziesięciu realizacjach tego dzieła, w: Norymberdze, Kassel, Hamburgu, Düsseldorfie, Atenach, Wiener Staatsoper, Lyric Opera of Chicago, Met (2010), Bayerische Staatsoper w Monachium... Na scenie The Metropolitan Opera zadebiutowała w 2005 roku jako Adela w „Zemście nietoperza” Straussa, a następnie na nowojorskiej scenie wykonywała partie: Ofelii w „Hamlecie” Thomasa i Zuzanny w „Weselu Figara” Mozarta. Ostatnio można ją było oglądać w partii Violetty w „La traviacie” Verdiego w Operze Wiedeńskiej i jako Norinę w „Don Pasquale” Donizettiego w Lyric Opera of Chicago.

 

LOTHAR KOENIGS dyrygent

 

Urodził się w Akwizgranie, studiował grę na fortepianie i dyrygenturę w Kolonii. W 2009 roku został dyrektorem muzycznym Walijskiej Opery Narodowej (Welsh National Opera). Dla tej sceny przygotował m.in.: „Śpiewaków norymberskich”, „Don Giovanniego”, „Zaczarowany flet”, „Fidelia”, „Lohengrina”, „Tristana i Izoldę”, „Manon Lescaut”, „Turandot”, „Lulu”, „Peleasa i Melizandę” i „Ariadnę na Naksos”. Jego inne realizacje operowe to „Dafne” (La Monnaie | De Munt, Bruksela), „Ariadna na Naksos”, „Lohengrin” i „Wozzeck” (Bayerische Staatsoper, Monachium), „Elektra” (Opernhaus Zürich). Przygotował także „Tristana i Izoldę” na Międzynarodowym Festiwalu w Edynburgu. Na scenie The Metropolitan Opera zadebiutował w 2008 roku „Don Giovannim” Mozarta. W tym sezonie zadebiutuje w Royal Opera House Covent Garden, a także w Teatro Real w Madrycie, prowadząc „Mojżesza i Aarona” Schönberga.

 

William Kentridge reżyser

 

Dla tego południowoafrykańskiego artysty opera jest tylko jedną z dziedzin sztuki, w której działa. Znany jest jako plastyk, realizator filmów i reżyser teatralny. Tworzy rysunki, instalacje, filmy animowane. Ma w dorobku wystawy w renomowanych galeriach sztuki; na festiwalach w Edynburgu i Cannes pokazano retrospektywne przeglądy jego twórczości. W 2009 roku magazyn „Time” umieścił jego nazwisko na liście stu najbardziej wpływowych ludzi świata. Przygodę z operą Kentridge rozpoczął spektaklem „Powrót Ulissesa do ojczyzny” Monteverdiego, który miał premierę w roku 1998. Świetne recenzje zebrał też „Zaczarowany flet” W. A. Mozarta (2005), gdzie tradycyjną scenografię artysta zastąpił projekcjami. Osoba Kentridge’a to polski akcent w nowojorskim przestawieniu: jest on Żydem o polsko-litewskich korzeniach, trzecim pokoleniem urodzonym w Afryce. W swojej sztuce podejmuje temat Holokaustu. Poczuwa się także do przynależności do Afrykańczyków, stąd wypowiada się na temat prześladowań słabszych przez silniejszych, drogi rozwoju, która opiera się na terrorze, a nawet nadmiernego eksploatowania Ziemi i jej zasobów. Podczas cyklu transmisji „The Met: Live in HD” mogliśmy podziwiać jego niekonwencjonalną inscenizację „Nosa” Szostakowicza.

 

O cyklu „The Metropolitan Opera: Live in HD”

 

Jak to się zaczęło

Przedsięwzięcie „The Met: Live in HD” nawiązuje do bogatej, ponad 80-letniej tradycji słynnych transmisji radiowych spektakli tego nowojorskiego teatru. Pomysłodawcą cyklu jest obecny dyrektor generalny The Metropolitan Opera – Peter Gelb, od lat związany z branżą telewizyjną. 30 grudnia 2006 roku po raz pierwszy w historii popłynął w eter operowy obraz i dźwięk w formacie HD & DD Surround; pokazano „Zaczarowany flet” Mozarta. Spektakl obejrzało wtedy 30.000 widzów zgromadzonych w 150 salach na terenie USA. Sukces kasowy i frekwencyjny sprawił, że do projektu natychmiast przyłączyły się ośrodki z całego świata.

 

Naprawdę na żywo

Cyfrowy sygnał o wysokiej rozdzielczości dociera do adresata za pomocą satelity okołoziemskiego zaledwie z kilkusekundowym opóźnieniem. W Europie – mimo sześciogodzinnej różnicy czasu – przedstawienia można oglądać na żywo wieczorem, a to dlatego, że Met, jak nazywają swój teatr nowojorczycy, gra w soboty dwa spektakle: pierwszy wczesnym popołudniem, a drugi wieczorem. Transmitowany jest ten popołudniowy. Przed każdą transmisją odbywają się w trakcie wcześniejszych przedstawień dodatkowe próby kamerowe, aby podczas przekazu na żywo obraz z kilkunastu kamer był idealnie zsynchronizowany z wydarzeniami na scenie.

 

Liczby

Na cykl „The Met: Live in HD” sprzedano do tej pory ponad 17 milionów biletów. Transmisje nowojorskich spektakli oglądają widzowie 70 krajów świata zgromadzeni w ponad dwóch tysiącach sal kinowych, filharmonicznych i teatralnych. Do dziś zaprezentowano w ramach tego cyklu 87 przedstawień – od klasyki po dzieła współczesne. Najpopularniejsze tytuły pokazywane są ponownie, jednak za każdym razem w innej obsadzie.

 

Teatr gwiazd

Nowojorska The Metropolitan Opera od początku swej działalności (1883) słynie nie tylko z występów doskonałych śpiewaków i dyrygentów, ale także z kreowania ich karier. Nic więc dziwnego, że każdy chce stanąć na jej scenie. O ten przywilej starali się najwięksi, z Marią Callas na czele. Od ponad 40 lat o muzyczny poziom Met dba charyzmatyczny James Levine, dyrygent, który poprowadził tu blisko 2.500 przedstawień.

 

Polacy w Met

Nasi najlepsi wokaliści – obecnie Mariusz Kwiecień, Piotr Beczała, Aleksandra Kurzak i Andrzej Dobber, a wcześniej Teresa Żylis-Gara, Małgorzata Walewska, Wiesław Ochman, Adam Didur, bracia Reszke czy wreszcie wyjątkowo ubóstwiana przez Amerykanów Marcelina Sembrich-Kochańska – występowali i wciąż występują na deskach tego teatru.

 

Podczas transmisji

Spektakle prezentowane są z polskimi napisami. Widzowie otrzymują również ulotki z obsadą i streszczeniem libretta pokazywanej opery. Podczas przerw w transmisji kamera zagląda za kulisy i na sale prób. Można też posłuchać wywiadów z artystami występującymi w przekazywanym na żywo przedstawieniu. Operatorzy śledzą także zmiany dekoracji, których dokonuje świetnie wyszkolona armia pracowników sceny – tego wszystkiego nie mogą zobaczyć widzowie zasiadający na widowni Met.

_____________________________________________________________________________________________________

 Lista miejsc w Polsce, gdzie można oglądać transmisje 

z The Metropolitan Opera:

1. Białystok | w przygotowaniu

2. Czechowice-Dziedzice | kino Świt

3. Częstochowa | kino Iluzja

4. Dąbrowa Tarnowska | kino Sokół

5. Elbląg | kino Światowid

6. Gliwice | kino Amok

7. Katowice | kino Kosmos

8. Kielce | Filharmonia Świętokrzyska

9. Konin | kino Centrum

10. Kraków | kino Kijów.Centrum

11. Lublin | Teatr Stary

12. Łódź | Filharmonia Łódzka

13. Olsztyn | Warmińsko-Mazurska Filharmonia

14. Poznań | Centrum Kultury ZAMEK

15. Rzeszów | kino Zorza

16. Stargard Szczeciński | Stargardzkie Centrum Kultury

17. Szczecinek | kino Wolność

18. Tczew | Centrum Kultury i Sztuki

19. Trzebinia | w przygotowaniu

20. Wadowice | kino Centrum

21. Warszawa (1) | Teatr Studio

22. Warszawa (2) | kino Praha

23. Wrocław | kino Nowe Horyzonty

_____________________________________________________________________________________________________

_____________________________________________________________________________________________________

Informacje aktualne na dzień: 2015-11-18.

Repertuar kina "Wolność"


 

Szczecinek - setki lat, tysiące możliwości


Zobacz nas także na: